Zelfs mijn huisarts vindt me rijp voer voor de pyscholoog. Zo ondervond ik vanmorgen. Met wat vage klachten stapte ik vanmorgen binnen. Extreme moeheid maar dat komt vast door het warme lome weer, last van mijn maag wat ik stiekem aan een continu gevoel van verliefdheid wijt, en de resultaten van het goede leven dat ik pleeg te leiden.

Huisarts, die overigens een toffe kerel is, al bezoek ik hem niet zo vaak, want ik zie hem liever gaan dan komen, komt zelf graag tot de kern der zaken. Hij stelde voor dat ik met mijn eeuwige ge-jojo qua gewicht een zielendokter mag gebruiken die me ervan langs gaat geven. Die wellicht een stok achter de deur kan zijn voor mijn genotszucht en altijd alles maar toestaan aan mezelf. En vervolgens in samenwerking met een diëtiste kan zorgdragen voor iets waar ik nog niet helemaal achter sta. Voor mijn gevoel. Daar heb ik dan drie weken voor om er alvast aan te wennen.

Ik schrok namelijk van het feit dat hij een psycholoog te berde bracht. Voor mijn gevoel is er namelijk niets mis met me. En huiver ik een beetje om mijn zieleroerselen bij een ander op tafel te gooien. Daar heb ik een weblog voor namelijk! ;-)

En al zeg ik het zelf; het valt nog mee mensen, ik lijd dan wel aan overgewicht, maar men noemt me nog steeds mollig. Schijnbaar. Ik zou zeggen, liever een gezellige dikkerd dan een magere chagrijn. Maar da's natuurlijk niet steekhoudend.

Ik moet eens leren streng voor mezelf te zijn. Zonder daarbij hulp van een ander nodig te moeten hebben. Dat is het enige steekje dat los zit in mijn brein. Ik ben namelijk geen emo-eter. Geen gefrustreerde kip, die zoals ik wel eens op tv zie, eerst een pot jam opeet en vervolgens een hele worst en de rest, ofzoiets. Ik eet uit verveling en omdat ik het lekker vind. Doodgewoon genotszucht dus.

Nu moet ik dus hele drama's gaan verzinnen om aan die zielenknijper te kunnen vertellen, want in 't echt kan ik niets bedenken wat een euvel is waar zo een man of vrouw zich over zou kunnen gaan buigen.
Help je me mee te fantaseren?

« The order of chaos | Home | Stats verraden kopiër… »

zeven reacties

r00sj3 (E-mail) (URL) riep:
op: 26-07-’10 13:20

er komen zoveel mensen bij de psych waar niets mis mee is. Ik ben er zelf ook heengegaan om controle over mijn gewicht te krijgen. Niet dat het wat heeft opgeleverd qua gewicht, maar verder heeft het wel degelijk zin gehad. En het was nog gezellig ook ;)
De vraag is waarom je uit verveling eet. Kun je niet beter uit verveling een boek gaan lezen? En waarom "vergiftig" je jezelf met eten? Kun je stoppen met eten als je uit verveling begonnen bent met een zak drop? Of ga je door tot deze leeg is?

Katyo (E-mail) (URL) riep:
op: 26-07-’10 13:23

Sorry, ik ga niet mee fantaseren. Er hoeft niet perse iets mis met je te zijn om door een psycholoog geholpen te kunnen worden denk ik. Misschien kan deze je wel helpen om streng voor jezelf te zijn en heb je daarvoor helemaal geen fantasieverhalen nodig..

Irene (herself) (E-mail) riep:
op: 26-07-’10 13:36

@rOOsj3: allereerst welkom hier! Hmm, ik geniet van eten, vermoed ik! Ik kan stoppen met eten als ik genoeg heb, ik ga niet eindeloos door! Het zijn vaak kleine beutjes die me maar heel eventjes tevredenstellen. Fout natuurlijk!
Als jij zegt dat het ook gezellig kan zijn, geloof ik je meteen! ;-)

@KatYo: het is meer als geintje bedoeld! ;-) Ik stap er weer te luchtig overheen, zie ik!

Trudy Zeeman (URL) riep:
op: 26-07-’10 14:32

Ik heb de oplossing! Op een mooie stranddag een half uur naar een hele dikke Rubens vrouw kijken. De mentale kilo's vliegen er dan van af! ;)

Irene (herself) (E-mail) riep:
op: 26-07-’10 14:38

@Trudy: ook jij welkom hier en roflol! ;-) :-p

Lucy riep:
op: 26-07-’10 22:39

Dat neurotische over eten moet maar eens afgelopen zijn. Ik ben al decennia aan het lijnen. Dan gaat het jaren goed en dan gaat het jaren goed mis. Teveel of verkeerd eten zit tussen je oren maar dat betekent niet dat er ook gelijk een deskundige bij gehaald moet worden. Vaak helpt het om je gevoelens over eten te delen met andere veel-eters. Je staat niet alleen. Geniet ervan zolang het kan en als dat niet meer lukt, probeer er dan wat aan te doen. Als je wil schelden op je lijf of op een vreetbui mail je mij maar. Ik kan je aan!!

Irene (herself) (E-mail) riep:
op: 27-07-’10 00:23

@Lucy: da's lief van je! Wie weet ga ik daar na bezoek aan de psych wel gebruik van maken! ;-)