Desert island
Ja, het zou verboden moeten worden! Vakanties. Ik word er niet blij van. Mijn leesvoer is weg, ook op vakantie waarschijnlijk, en ik krijg hiervan geen ene inspiratie. Al dagen sla ik er andere weblogs op na en krijg geen input. Geen feedback. Geen interessante zaken waardoor ik mijn leven over kan peinzen. Vertwijfeld vraag ik me af of de Blogosphere een vroegtijdige hersenloze dood is gestorven. En of mensen daarna de boel weer op poten gaan zetten.
En dan mijn mailbox, ook zoiets, ook helemaal leeg. Op den dag krijg ik hooguit nog tien e-mailtjes. Die kan ik op mijn sloffen aan, jongens, dus hurry up met dat verdrie-overgehaalde vakantievieren. Tussendoor verveel ik me wezenloos. Je kunt toch niet plots van me gaan verwachten dat ik dan maar het huishouden ga bijhouden, ofzoiets? Of erger, dat ik me houd aan de belofte om wel anderen te voorzien van zelfverzonnen dramatische wendingen en/of plots om maar aandacht te krijgen in mijn leventje?
Wat is er eigenlijk zo leuk aan vakantie? Ik vind het altijd maar een stress. Je moet notabene verzinnen hoe je elders op armetierige wijze je bestaan voortzet. Je moet koffers pakken. En als je dan ook nog van het miserabele kaliber bent zoals ik die per se niets wil vergeten, dan ben je de week daarvoor lijstjes aan het opstellen. Lijstjes, alsof je werkt? Alsof het werk is, verdomme! Voor elke dag een leuk en make-overgelijkend kledingstuk kunnen dragen. Geheid dat ik mijn babydoll en tandpasta ga vergeten. En je moet ervoor zorgdragen dat je dan tenminste je paspoort en inentingspapieren bij je draagt. Hetgeen inhoudt dat je dan gaat piekeren welke tas je meeneemt naast koffers. Je wilt, after all, toch een beetje representatief op reis. En dat nekt me. Chique reisplannen uitvoeren. Dat bestaat nl. niet.
Ja, en dan ben je eindelijk op vakantie. En de eerste drie dagen hartstikke ziek. Hoofdpijnen. Koortsig gevoel. Je slaapt alleen maar. Je wilt eigenlijk helemaal niets. Alleen maar wegrotten op bitcherige wijze. Totdat je na die tijd weer wakker wordt en dan heb je nog zo weinig tijd om alles te gaan onderzoeken en uitleven. Eigenlijk wil je daarna alleen maar op terrasjes hangen, met liefst een cocktailtje à la 'Sex on the beach' en uit eten, want koken, daar prakkeseer ik niet over gedurende de vakantie.
En dan kom je terug. Geheel gebruind, koffer een grote puinhoop. En dan kan je gaan wassen, ophangen, en strijken en opvouwen. Alsof je dat leuk vindt om te doen. Dan kan je net zo goed je kleding allemaal weggooien en helemaal opnieuw beginnen, want je bent toch zo goed als twee maten aangekomen. Kleding pas je niet meer. Weg ermee.
Ternauwernood ga ik dit overleven, maar eigenlijk vind ik de tussenliggende tijd geen moer aan. Wordt er van mij eigenlijk wel verwacht dat ik blijf presteren op dit weblog? En zo ja, waarom eigenlijk? ;-)
vijf reacties
op: 19-07-’10 07:15
op: 19-07-’10 08:28
op: 20-07-’10 18:05
Ik kan niet meer zonder hoor! Pure verslaving.
En dan nog, al krijg je maar 10 reacties! Deze 10 zijn waarschijnlijk je trouwste fans ooit! Koester ze , verwen ze en en en blijf schrijven!!
Besides, die mensen komen vanzelf weer terug van vakantie.
en nee natuurlijk hoef je ondertussen niet het huishouden te doen. Daar heb je mannen voor. (..tenminste, dat dacht ik!)
liefs!
Welkom op mijn immer van lay veranderende weblog. Het staat je vrij om te reageren, mits met humor en vriendelijkheid geschreven.
En wat dacht je van een een halve lege rss-feed, daar word je ook niet vrolijk van.
Sterkte.